|
|






Carla Wiersma (1949) In haar beeldhouwkunst laat Carla Wiersma zich leiden door enkele kernbegrippen. Zij concentreert zich vooral op de ontmoeting, het samenzijn of het samenkomen van mensen. Op een ongedwongen manier geeft zij vorm aan de wisselwerking die voortvloeit uit deze intermenselijke kontakten. Zij zoekt niet naar meeslepende gebeurtenissen of grote drama's in het leven, maar wordt juist geboeid door de intensiteit en veelzeggendheid van het kleine gebaar. Een verlangen naar intimiteit en geborgenheid, eenzaamheid en ingekeerdheid wordt vertaald naar een beeldhouwkunst vol subtiele, lichtvoetige nuances. Niet de overdrijving of de zwaar aangezette emotionaliteit telt, maar de charme van het samen praten, zitten dromen... Daar gaat het om in het leven zoals Carla Wiersma het verbeeldt in open en eerlijke bronsplastieken. Haar ontvankelijkheid voor het leven van alledag maakt haar bij uitstek geschikt als tolk van mensen voor wie zij een oprechte belangstelling heeft en die zij met liefde en mededogen observeert en vastlegt. |
Art et Jardin Beeldentuin & Exposities "Beelden in Bilthoven" |